Nieuws

Wat betekent een onterving?

Wat betekent een onterving?

Soms hoor ik mensen beweren dat je als ouder je kind in je testament niet kunt onterven.  Daarmee bedoelen mensen eigenlijk te zeggen dat je als ouder niet kunt bewerkstelligen dat een kind na het overlijden van een ouder niets krijgt.

Een kind onterven is wel degelijk mogelijk. Dat kan expliciet. In het testament wordt dan bijvoorbeeld bepaald: “Ik onterf mij zoon Jan.” Het kan ook impliciet of indirect. In het testament worden dat alle personen  genoemd, die erven. Als een kind in dat geval niet wordt genoemd, duidt dat op een impliciete onterving van dat kind.

Soms staat er bijvoorbeeld in een testament, opgemaakt door iemand die 2 broers heeft (Jan en Kees): “ Ik benoem Kees voor ¾ gedeelte van mijn nalatenschap.” Dan is de vraag wat er met de andere ¼ van de nalatenschap moet gebeuren. Is Kees, naast de ¾ die hij o.g.v. het testament erft, met Jan gerechtigd tot de andere ¼ (dus ieder 1/8), of is Kees onterfd t.a.v. de 1/4? En krijgt Jan de ¼?

Het is dus belangrijk dat degene, die een testament maakt, duidelijk is, wie zijn erfgenamen zijn en wie welk gedeelte van de nalatenschap moet krijgen. Soms is dat niet duidelijk en dan moet een testament worden “uitgelegd”. Dat maakt het er voor degene, die de nalatenschap moet afwikkelen, niet eenvoudig op.

Een onterfd kind kan aanspraak maken op zijn legitieme portie. Hij wordt om die reden ook wel de legitimaris genoemd (niet te verwarren met een legataris. Dat is iemand die in het testament een legaat (= schenking) van de erflater ontvangt).

De legitimaris moet binnen 5 jaar na het overlijden van de ouder de legitieme portie worden inroepen. Een notaris, die bij het overlijden van de ouder betrokken is, behoeft een kind niet in te lichten over het overlijden van de ouder. Het kind moet dus zelf in de gaten houden wanneer een ouder overlijdt en ervoor zorgen dat hij de legitieme inroept binnen de termijn van 5 jaar. Deze termijn is een vervaltermijn. Dat betekent dat die termijn niet kan worden verlengd.

De legitieme kan door middel van een brief of e-mail aan de erfgenamen (en/of de executeur) worden ingeroepen.

De hoogte van de legitieme portie bedraagt voor alle gevallen waarin een erflater na 2013 een testament heeft gemaakt en is overleden, ½ van erfdeel dat het kind zou hebben ontvangen, als hij niet was onterfd. Zou het kind zonder onterving ¼ hebben ontvangen, dan dient hij ingeval van onterving 1/8 van het saldo van de nalatenschap te ontvangen.

De omvang van de nalatenschap, die bepalend is voor de berekening van de legitieme portie, is niet alleen het saldo van het vermogen en de schulden, dat op de overlijdensdatum aanwezig was. Ook giften, die de erflater tijdens zijn leven heeft gedaan, spelen een rol, afhankelijk om wat voor soort giften het gaat. Die giften dienen (soms) fictief bij het saldo van de nalatenschap te worden opgeteld. Op die manier wordt de legitimaire massa berekend. De legitieme portie is een breukdeel van deze legitimaire massa.

De legitieme portie, waarop een beroep is gedaan, is 6 maanden na het overlijden van de erflater opeisbaar.

Degene, die met de afwikkeling van een nalatenschap is belast, dient de legitimaris voldoende informatie te verschaffen om de legitieme te kunnen berekenen. Aan de legitimaris behoeft geen kopie van het testament te worden verstrekt. Wel kan de legitimaris aanspraak maken op een boedelbeschrijving die moet worden gemaakt door de erfgenamen of de executeur.

Als u als kind bent onterfd, is het belangrijk dat u zich goed laat voorlichten over uw positie. Hoe komt u aan alle relevante informatie? Wat kunt u ondernemen als u die informatie niet krijgt? Wat betekent een onterving van u voor uw kinderen?

Maar ook als u op het punt staat een kind te onterven, is het niet onverstandig als één van de advocaten van Van Hilten Advocaten & Mediators u informeert over de wijze waarop u dit het beste kunt doen en de gevolgen van een onterving voor uw familie.

Gepubliceerd op